Zamek na złotej górze
(opowieść rabiego Nachmana z Bracławia)
70 cm /50 cm
akryl na płycie MDF
tekst: Zaginiona Królewna, pierwsza opowieść rabiego Nachmana z Bracławia, (ostatni epizod).
Cała opowieść zob. www.shuvubonim.org/storylp.html
Fragmenty opowieści:
[…] Był sobie raz król, który miał sześciu synów i jedną córkę, i ta córka była bardzo droga jego sercu. [... Ale] pewnego dnia [...] rozgniewał się na nią, […] wieczorem córka poszła do swojego pokoju, a nad ranem nigdzie jej nie było. Ojciec wpadł w rozpacz i wszędzie jej szukał. Wicekról widział jak bardzo król jest zasmucony więc [...] wyruszył na poszukiwania księżniczki. I szukał jej przez bardzo długi czas. […]
Księżniczka napisała [wiadomość ...] własnymi łzami, [że] musi on poszukać góry ze złota i zamku z pereł „tam mnie znajdziesz”. [...]
Pewnego dnia wicekról napotkał ogromnego człowieka, tak wielkiego, że od razu można było poznać, iż nie jest to zwykła ludzka istota […]. Wicekról opowiedział mu całą historię, jak to szuka góry ze złota i zamku z pereł. „Coś takiego nie może istnieć!” odpowiedział wielkolud zniechęcając go. „Oszukujesz siebie samego tym absurdem, nie ma takich rzeczy”. Wicekról wpadł w przygnębienie i zaczął płakać, mówiąc: „Jestem pewny, że istnieje gdzieś taki zamek!” [...]
[Wielkolud] wezwał więc do siebie wszystkie zwierzęta, od najmniejszego do największego, i zapytał je o to. Ale one odpowiedziały, że nigdy nie widziały, takiego zjawiska. […] Jednak wicekról się upierał: „Jestem pewny, że istnieje gdzieś taki zamek!” [...]
Poszukiwał przez wiele lat, aż natknął się na następnego wielkoluda. [...]. Ten również próbował go zniechęcić , mówiąc że takie zjawisko nie istnieje, ale wicekról trwał przy swoim. […]
W końcu po latach poszukiwań wicekról trafił na trzeciego wielkoluda. […] I ten też próbował go zniechęcić, ale wicekról, jak poprzednio, upierał się przy swoim przekonaniu. Trzeci wielkolud powiedział, że zwoła wszystkie wiatry i zapyta je, czy widziały gdzieś [złotą górę i zamek z pereł]. [...] Zapytał wiatry, jednak żaden z nich nie słyszał ani o takiej górze ani o takim zamku. […]
Wtem zobaczyli, że zbliża się jeszcze jeden wiatr. […] Wiatr usprawiedliwił się: „Spóźniłem się, bo byłem zajęty niesieniem księżniczki na złotą górę do zamku z pereł...” Wicekról nie posiadał się z radości. [...]
Przybyła wichura i zaniosła wicekróla do bram [zamku …]. I w końcu udało mu się uratować stamtąd księżniczkę.
Castle on a gold mountain
(a story of rabbi Nachman of Breslov)
70 cm /50 cm
acrylic paint on MDF
text: „The lost Princess” first of the rabbi Nachan's stories, last episode.
The full story: www.shuvubonim.org/storylp.html
Fragments of the story:
[…] There was once a king that had six sons and one daughter, and the daughter was very dear to him. [... But] one day [...] he became angry with her, [… in the] night, she went to her room, and in the morning she was gone. Her father was heartbroken, and searched for her everywhere. The viceroy saw how sad the king was, and [...] he went to look for her. He searched for a long long time. […]
She had written [a message ...] with her tears. [that] he would have to search for a mountain made of gold and a castle made of pearls, there you will find me. [...]
One time, he met a huge man, so large that he could not be considered to be a normal human being at all […]. The viceroy told him the whole story, and how he was now searching for a mountain of gold and a pearl castle. “Such a thing couldn’t possibly exist,” the giant said discouragingly. “You are simply fooling yourself with this absurd quest. There is no such thing.” The viceroy broke down and cried, and said, “I am absolutely certain that it really does exist, somewhere.” [...]
[The giant] called all of the different types of animals to come to him, from the smallest to the largest, and asked them, and they all answered that they had never seen such a thing.“ [...]
The viceroy insisted, “It certainly does exist, of that I am certain.” [...]
He searched for many years, until he found another huge man [...]. He also tried to discourage him that such a thing doesn’t exist, and the viceroy insisted that it did. […]
The viceroy [...] searched for a number of years, until he found another huge man […]. He also tried to discourage him, but the viceroy insisted, as before. The third giant told the viceroy that he would summon all the winds for him and ask them. [...] He asked them all, and not a single one of them knew of such a mountain or castle. […]
In the meantime, he saw another wind approaching. […] The wind answered, “I was held up because I had to carry a princess to a mountain of gold and a pearl castle.” The viceroy was overjoyed. [...]
The storm wind came and carried him there, and brought [the viceroy] to the gate. […]. And […] eventually he did succeed in rescuing the princess.