Ma ko maszme lon...
wiersz Awrahama Raizena

56 cm / 50 cm
atrament na papierze
tekst: Awraham Raizen, wiersz w jidysz Ma ko maszme lon…
Wiersz przedstawiony jest w postaci okna, na którego szyby padają krople deszczu, a jednocześnie nawiązuje kształtem do wyglądu karty z Talmudu. Tu wiersz ten jest zapisany specjalnym alfabetem, przeznaczonym niegdyś do drukowania tekstów w jidysz. Ma ko maszme lon to talmudyczne wyrażenie, które oznacza: "czego ma to nas nauczyć?"

ABRAHAM RAJZEN 1876 - 1953
"Ma ko maszme lon"

ten deszczyk?
Cóż mi szepce, gdy świat moknie?
Jego krople jak łzy gorzkie
Toczą się po moim oknie

A ja buty mam podarte,
Drogi się okryły błotem,
Już niedługo zima będzie,
A mnie nie stać na kapotę...

"Ma ko maszme lon" ta świeczka?
Cóż mi szepce, kiedy płonie?
Wosk topnieje, spłynie wszystek
I nie będzie śladu po niej.

Ja też gasnę jak ogarek,
Siły we mnie ledwo tlą się.
Aż mi przyjdzie oddać ducha
W ciszy, w moim wschodnim kącie...

"Ma ko maszme lon" ten zegar?
Cóż on szepce do mnie, mówcie!
Ze swym żółtym cyferblatem,
W swoich sekund ciężkim truchcie?

Nie kierują nim pragnienia,
Zamiast życia w nim - sprężyna.
Więc bezwolnie i posłusznie,
Kiedy trzeba, bić zaczyna...

"Ma ko maszme lon" me życie?
Dokąd ono zechce wieść mnie?
Każe więdnąć mi za młodu
I postarzeć się przedwcześnie,

Smutki jeść i łzy połykać,
Spać na zaciśniętej pięści,
Wierzyć, że na tamtym świecie
Może lepiej się poszczęści...

tł. Jerzy Ficowski

back / powrót

56 cm / 50 cm
ink on paper
text: Yiddish poem by Avraham Raizen Ma ko maszme lon…
The poem is written in the form of a window, but it also reminds the shape of a Talmud page. A Jewish student from Yeshivah looks at the rain behind the window and thinks about his life. In the "hinges" of the "window" is the name of the poem's author - Avraham Raizen. This calligraphy is written with the special alfabet that was used for printing texts in Yiddish language.

Abraham Raisen 1876 - 1953
MAY KO MASHME LON?...

What is the rain saying?
What is the message it bears,
As it beats against my window
With a sound like tears?

Soon winter will be coming,
Mud and slush, and cold and drear,
And I have no coat to warm me,
And I have no boots to wear.

What is the clock saying?
What is the message it bears,
With its face old and wizened,
Ticking in my ears?

It's a wound-up thing, entirely
Without life, or wish, or will-power.
Knowing neither why nor wherefore
It must strike at the hour.

What does the candle tell me?
What message does it bear,
With the tallow dripping, dripping,
Till soon nothing will be there?

So I also flicker, flicker,
In my corner of the room,
So, too, I shall be extinguished,
In the darkness, in the gloom.

What can my life tell me?
What is the message it bears,
Fading while I'm. young, stagnating,
Growing old beyond my years?

Eating crusts, and tears for drinking,
And my heart grown hopeless, numb,
Killing all desire for living,
Waiting for the world-to-come.

Anthology of Jiddish Folksongs, Jerusalem 1984, vol. II